Tot op vandaag blijven veel vragen onbeantwoord, zoals reeds aangekaart tijdens de gemeenteraad van 18 mei in het kader van onze interpellatie over de evenementen die gepland zijn op 28 juni in het Jubelpark ter gelegenheid van de 250ste verjaardag van de Verenigde Staten.

Op die dag verwees de Stad Brussel in een nota over openbare rust en evenementen al naar een goedkeuring van de politiezone voor beperkingen die tot 10 dagen rond het park zouden kunnen duren.

Toch verklaart de burgemeester van Etterbeek publiekelijk nog steeds dat het om “één of twee dagen sluiting, niet meer” zou gaan, terwijl hij tijdens de gemeenteraad tegelijkertijd aangaf niet op de hoogte te zijn van deze elementen en zich te zullen schikken naar de Stad Brussel.

Deze tegenstrijdigheden zijn onaanvaardbaar wanneer het gaat om een belangrijk openbaar park, centraal in beslissingen waarbij de Stad, de politie en andere overheden betrokken zijn.

In werkelijkheid wijzen verschillende documenten en persartikels op een heel andere situatie: een periode van controles en beperkingen die tot 10 à 12 dagen zou kunnen duren, een gedeeltelijke sluiting van het park tussen 21 juni en 2 juli, evenals toegangscontroles die worden toevertrouwd aan private actoren.

Er is bovendien sprake van een evenement van uitzonderlijke omvang: duizenden genodigden op uitnodiging, Belgische en Europese politieke verantwoordelijken, versterkte veiligheidsmaatregelen, overvliegende vliegtuigen en een vuurwerkshow van 30 minuten, evenals een concert, een gedeeltelijke bezetting van de site en de sluiting van musea voor private doeleinden — allemaal mogelijk onderworpen aan controles uitgevoerd door een privébedrijf dat door de Verenigde Staten werd aangesteld.

Het Jubelpark, een van de belangrijkste groene longen van Etterbeek en Brussel, bevindt zich zo in het hart van een operatie met rechtstreekse gevolgen voor de buurtbewoners, maar ook voor het park zelf, de biodiversiteit en de fauna die er leeft.

De hinder die gepaard gaat met zo’n concentratie van evenementen is allerminst neutraal: intense geluidsoverlast, stress voor de dieren in het park (vogels, vleermuizen, kleine zoogdieren) en een langdurige verstoring van reeds kwetsbare stedelijke ecosystemen.

Dit feest is trouwens onderwerp van stevige controverse. Twee weken geleden stuurden verschillende verenigingen, op initiatief van Extinction Rebellion, een open brief naar de burgemeester van Brussel en Leefmilieu Brussel met de vraag om de vergunning die door de Amerikaanse ambassade werd aangevraagd te weigeren. Ze hekelen onder meer het disproportionele karakter van het evenement op een moment waarop “het aantal mensen dat in armoede leeft exponentieel toeneemt”, en beschouwen deze luxueuze viering als “de genadeslag voor iedereen die Brussel en Europa als hun thuis beschouwt”.

Toch blijft de politieke reactie vaag, ergens tussen “niets officieel” en “er is nog niets beslist”, terwijl er nochtans al concrete elementen bestaan in documenten en gesprekken.

In een recent interview verklaarde de burgemeester van Etterbeek bovendien dat de gemeente “geen keuze heeft”, aangezien de beslissing onder het federale en diplomatieke niveau valt. De lokale overheden zouden zich dus moeten beperken tot het beheren van de veiligheid en de gevolgen, en aanvaarden dat dit “nu eenmaal deel uitmaakt van een hoofdstad”.

Wij delen die visie niet.

Dit politieke fatalisme is niet aanvaardbaar.

Op het terrein blijft vooral de onduidelijkheid overheersen: “misschien een familiedorp, misschien een concert, misschien vuurwerk”, terwijl beslissingen telkens opnieuw worden uitgesteld.

Daarom blijft één vraag overeind en moet die verduidelijkt worden: ofwel is de burgemeester van Etterbeek niet volledig geïnformeerd over alle elementen die tussen de overheden besproken werden, ofwel wordt deze informatie bewust geminimaliseerd in het publieke debat en doorgeschoven naar de pers, zonder voldoende transparantie tegenover de gemeenteraad en de inwoners.

In beide gevallen is deze situatie onaanvaardbaar in een lokale democratie.

Ondertussen blijven duidelijke antwoorden uit over de concrete gevolgen voor de buurtbewoners: beperkte toegang, hinder, verstoord verkeer in een wijk die reeds sterk belast wordt, noch over de kosten voor de gemeenschap of de financiële verantwoordelijkheid van de organisatoren.

De fundamentele vraag blijft bestaan: hoe kan een zo ingrijpende bezetting van een openbaar park georganiseerd worden zonder transparantie, zonder effectieve lokale democratische controle en zonder volledige informatie voor de inwoners?

Zeggen “we hebben geen keuze” mag geen excuus worden om niet te informeren, niet te anticiperen en de belangen van de inwoners niet te verdedigen.

Als Ecolo-Groen Etterbeek herbevestigen wij duidelijk ons standpunt: het Jubelpark is geen diplomatiek decor. Het is een openbaar park in het hart van een levendige wijk, dat transparantie, coherentie en respect verdient.